Consumeren, investeren of sparen

Consumeren, investeren of sparen?

Basaal gezien bestaat ons financiële systeem uit uitgaves van de ene persoon die een inkomen vormt voor de ander. We kijken in dit deel daarom specifiek naar het onderdeel inkomen. Er zijn drie dingen die je kunt doen met je inkomen; je kunt het consumeren, investeren of sparen.

Consumeren

We hebben geld nodig om in onze huidige en toekomstige behoeften te kunnen voorzien. Het grootste deel van ons primaire inkomen gaat op aan consumeren. Consumptie is het gebruik van goederen en diensten door een eindgebruiker voor zijn behoeftebevrediging.

Consumptie is het besteden van inkomen aan goederen en diensten door een eindgebruiker.

Investeren

Je kunt je inkomen ook gebruiken om in de toekomst meer te produceren. Productie is de creatie van waarde, door producten en diensten te maken. Productie en consumptie zijn de twee zijdes van dezelfde munt: producenten hebben uiteindelijk consumenten nodig die de producten kopen. Wanneer we uitgeven om te kunnen produceren dan investeren we. Voorbeelden zijn het bouwen van een fabriek of een opleiding volgen. Je maakt een investering in iets waarvan je hoopt dat het later productie oplevert.

Investeren is niet besteed inkomen gebruiken voor toekomstige productie.

Sparen

Je kunt je inkomen ook nog op een derde manier gebruiken; je kunt er niets mee doen. Dit wordt sparen genoemd. Sparen is inkomen dat niet besteed wordt.

Sparen is niet besteed inkomen.

Wanneer je spaart doe je niet echt “niets” met je spaargeld. In een financiële wereld ken je per definitie spaargeld toe aan een of ander financieel instrument. Velen bewaren bijvoorbeeld hun spaargeld op een rekening bij een bank. Technisch gezien wordt alle inkomen gespaard, al is het maar voor een korte tijd, voordat het gebruikt wordt voor consumptie of investering.

In een financiële wereld heb je verschillende opties om je inkomen te sparen. Je kunt je spaargeld op een spaarrekening zetten waarop je wat rente ontvangt. Je kunt je geld ook iets risicovoller aanwenden door er staatsobligaties voor te kopen. Of je kunt je spaargeld gebruiken voor aandelen, bedrijfsobligaties, vastgoed of andere financiële instrumenten die je spaargeld voor jou aanwenden (zoals ETF’s). Denk niet dat dit altijd een investering is zoals vaak wordt weergegeven in de media. De meeste denken bij investeren aan de aandelenmarkt. Velen denken dat we investeren in aandelen en obligaties. Maar wij zijn geen investeerders in de ware zin van het woord, wanneer we obligaties of aandelen kopen. Velen zijn eenvoudig spaarders die hun bezit toekennen aan bepaalde financiële instrumenten.

Investeren

Waarom bestaan bepaalde financiële instrumenten? Wanneer een onderneming wordt gevormd dan moet het op verschillende manieren aan geld komen. De meest traditionele manier is een eenvoudige banklening of de uitgave van een bedrijfsschuld. Maar het kan ook geld verkrijgen door bezit, of eigenaarschap, in het bedrijf te verkopen. Wanneer iemand op deze manier voorziet in de financiering van een onderneming dan zal het een aandelencertificaat uitgeven dat de koper een wettelijk claim geeft op het eigenaarschap van een deel van de onderneming.

Oudste aandeel ter wereld
Oudste aandeel ter wereld: 9 september 1606.

Bij het maken van deze investering heeft de investeerder de onderneming voorzien van geld dat gebruikt kan worden voor toekomstige productie. Deze investeerder heeft een echte investering gemaakt in de onderneming. De investeerder in dit voorbeeld heeft zijn niet-besteed inkomen gebruikt om de toekomstige productie te financieren. Wat als deze initiële investeerder niet langer dit aandelencertificaat wil behouden maar het verkoopt aan een ander? In dat geval geeft de ander geld voor het aandelencertificaat, wat resulteert in wisseling van eigenaar van het aandelencertificaat. Wanneer een ander dus een aandelencertificaat overneemt van een initiële investeerder dan gebruikt deze persoon spaargeld om het aandeel aan te kopen. Deze koper is geen investeerder in dezelfde zin als de initiële investeerder was omdat de onderliggende onderneming niet betrokken is bij de transactie. Deze aankoop van aandelen financiert dus niet de toekomstige productie van de onderneming. Het verwisselt eenvoudig het eigenaarschap van de uitstaande aandelen van de ene persoon naar de andere persoon. Een uitwisseling van spaargeld heeft dus plaatsgevonden maar geen financiering van toekomstige productie.
Hoewel we hierboven hebben aangegeven wat echt investeren is, zullen we op deze website voor het gemak toch vaak het woord investeren gebruiken voor situaties waarin we aandelen aankopen op een secundaire markt. Strikt genomen is er dan geen sprake van investeren.

Aandelen worden dus in een primaire markt uitgegeven waarbij echte investeerders financiering geven aan een onderneming in ruil voor aandelen. Primaire markten voorzien dus in de financiering van toekomstige productie. Ze staan beter bekend als de plaats waar een IPO (Initial Public Offering) plaatsvind. Zodra deze aandelen zijn uitgegeven worden ze verhandeld op een secundaire markt waarbij kopers en verkopers ze uitwisselen.

Lees verder op: Markt mythes